| Buena navegación con NihilScio!
|
|||||||
|
NS NihilScio Home Educational search engine Auxilium |
|||||||
|
Conjugación/declinación
(Es. pueris - amati sunt ...) |
|||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
|
| - Conjugación completa di coepi coepi = coepere: Verbo passivo INFINITIVO Presente |
| Conjugación de: coepio, coepis, coepi, coeptŭm, coepĕre conjugación: 3 - transitivo/intransitivo - attiva Los verbos Intransitivos toman la forma pasiva con valor impersonal (Ita) = cominciare, intraprendere, (tr/intr nel periodo classico solo forme derivate dal perfetto e dal supino), avere principio, lang. Latino |
| INDICATIVO | |
| Presente | |
| coepio coepis coepit coepĭmus coepĭtis coepiunt | |
| INDICATIVO | |
| Pretérito imperfecto | |
| coepiēbam coepiēbas coepiēbat coepiebāmus coepiebātis coepiēbant | |
| INDICATIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| coepi coepisti coepit coepĭmus coepistis coepērunt, coepere... | |
| INDICATIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| coepi coepisti coepit coepĭmus coepistis coepērunt, coepere... | |
| INDICATIVO | |
| Pretérito plusquamperfecto | |
| coepĕram coepĕras coepĕrat coeperāmus coeperātis coepĕrant | |
| INDICATIVO | |
| Pretérito anterior | |
| coepi coepisti coepit coepĭmus coepistis coepērunt, coepere... | |
| INDICATIVO | |
| Plusquamperfecto | |
| coepĕram coepĕras coepĕrat coeperāmus coeperātis coepĕrant | |
| INDICATIVO | |
| Futuro imperfecto | |
| coepiam coepies coepiet coepiēmus coepiētis coepient | |
| INDICATIVO | |
| Futuro anterior | |
| coepĕro coepĕris coepĕrit coeperĭmus coeperĭtis coepĕrint | |
| SUBJUNTIVE | |
| Presente | |
| coepiam coepias coepiat coepiāmus coepiātis coepiant | |
| SUBJUNTIVE | |
| Pretérito imperfecto | |
| coepĕrem coepĕres coepĕret coeperēmus coeperētis coepĕrent | |
| SUBJUNTIVE | |
| Pretérito perfecto | |
| coepĕrim coepĕris coepĕrit coeperĭmus coeperĭtis coep;ĕrint | |
| SUBJUNTIVE | |
| Plusquamperfecto | |
| coepissem coepisses coepisset coepissēmus coepissētis coepissent | |
| POTENTIAL | |
| Presente | |
| coepĕrem coepĕres coepĕret coeperēmus coeperētis coepĕrent | |
| POTENTIAL | |
| Pasado | |
| coepissem coepisses coepisset coepissēmus coepissētis coepissent | |
| IMPERATIVO | |
| Presente | |
| coepe coepite Futuro coepito coepito coepitote coepiunto | |
| INFINITIVO | |
| Presente | |
| coepĕre | |
| INFINITIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| coepisse | |
| INFINITIVO | |
| Futuro | |
| coepturum esse, coepturam esse, coepturum esse, coepturos esse, coepturas esse, coeptura esse... | ir a |
| GERUNDIO | |
| coepiendi, coepiendo, coepiendum, coepiendo... | de a para por |
| SUPINO | |
| coeptŭm | |
| PARTICIPLE | significado |
| Presente | que |
| Masculino | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.coepiens Gen.coepientis Dat.coepienti Acc.coepientem Voc.coepiens Abl.coepiente, coepienti... | coepientes coepientium coepientibus coepientes coepientes coepientibus |
| Feminina | |
| Nom.coepiens Gen.coepientis Dat.coepienti Acc.coepientem Voc.coepiens Abl.coepiente, coepienti... | coepientes coepientium coepientibus coepientes coepientes coepientibus |
| Neutro | |
| Nom.coepiens Gen.coepientis Dat.coepienti Acc.coepiens Voc.coepiens Abl.coepiente, coepienti... | coepientia coepientium coepientibus coepientia coepientia coepientibus |
| PARTICIPLE | significado |
| Futuro | que ha de |
| Masculino | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.coepturus Gen.coepturi Dat.coepturo Acc.coepturum Voc.coepture Abl.coepturo | coepturi coepturorum coepturis coepturos coepturi coepturis |
| Feminina | |
| Nom.coeptura Gen.coepturae Dat.coepturae Acc.coepturam Voc.coeptura Abl.coeptura | coepturae coepturarum coepturis coepturas coepturae coepturis |
| Neutro | |
| Nom.coepturum Gen.coepturi Dat.coepturo Acc.coepturum Voc.coepturum Abl.coepturo | coeptura coepturorum coepturis coeptura coeptura coepturis |
| - Conjugación completa di coepi Forma pasiva |
| Conjugación de: coepior, coepĕris, coeptus sum, - , coepi conjugación: 3 - transitivo/intransitivo - passiva Los verbos Intransitivos toman la forma pasiva con valor impersonal (Ita) = cominciare, intraprendere, (tr/intr nel periodo classico solo forme derivate dal perfetto e dal supino), avere principio, lang. Latino |
| INDICATIVO | |
| Presente | |
| coepior coepĕris coepĭtur coepĭmur coepimĭni coepiuntur | |
| INDICATIVO | |
| Pretérito imperfecto | |
| coepiēbar coepiebāris coepiebātur coepiebāmur coepiebamĭni coepiebantur | |
| INDICATIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| coeptus sum, coepta sum, coeptum sum... coeptus es, coepta es, coeptum es... coeptus est, coepta est, coeptum est... coepti sumus, coeptae sumus, coepta sumus... coepti estis, coeptae estis, coepta estis... coepti sunt, coeptae sunt, coepta sunt... | |
| INDICATIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| coeptus sum, coepta sum, coeptum sum... coeptus es, coepta es, coeptum es... coeptus est, coepta est, coeptum est... coepti sumus, coeptae sumus, coepta sumus... coepti estis, coeptae estis, coepta estis... coepti sunt, coeptae sunt, coepta sunt... | |
| INDICATIVO | |
| Pretérito plusquamperfecto | |
| coeptus eram, coepta eram, coeptum eram... coeptus eras, coepta eras, coeptum eras... coeptus erat, coepta erat, coeptum erat... coepti erāmus, coeptae eramus, coepta eramus... coepti erātis, coeptae eratis, coepta eratis... coepti erant, coeptae erant, coepta erant... | |
| INDICATIVO | |
| Pretérito anterior | |
| coeptus sum, coepta sum, coeptum sum... coeptus es, coepta es, coeptum es... coeptus est, coepta est, coeptum est... coepti sumus, coeptae sumus, coepta sumus... coepti estis, coeptae estis, coepta estis... coepti sunt, coeptae sunt, coepta sunt... | |
| INDICATIVO | |
| Plusquamperfecto | |
| coeptus eram, coepta eram, coeptum eram... coeptus eras, coepta eras, coeptum eras... coeptus erat, coepta erat, coeptum erat... coepti erāmus, coeptae eramus, coepta eramus... coepti erātis, coeptae eratis, coepta eratis... coepti erant, coeptae erant, coepta erant... | |
| INDICATIVO | |
| Futuro imperfecto | |
| coepiar coepiēris coepiētur coepiēmur coepiemĭni coepientur | |
| INDICATIVO | |
| Futuro anterior | |
| coeptus ero, coepta ero, coeptum ero... coeptus eris, coepta eris, coeptum eris... coeptus erit, coepta erit, coeptum erit... coepti erimus, coeptae erimus, coepta erimus... coepti erĭtis, coeptae eritis, coepta eritis... coepti erunt, coeptae erunt, coepta erunt... | |
| SUBJUNTIVE | |
| Presente | |
| coepiar coepiāris coepiātur coepiāmur coepiamĭni coepiantur | |
| SUBJUNTIVE | |
| Pretérito imperfecto | |
| coepĕrer coeperēris coeperētur coeperēmur coeperemĭni coeperentur | |
| SUBJUNTIVE | |
| Pretérito perfecto | |
| coeptus sim, coepta sim, coeptum sim... coeptus sis, coepta sis, coeptum sis... coeptus sit, coepta sit, coeptum sit... coepti simus, coeptae simus, coepta simus... coepti sitis, coeptae sitis, coepta sitis... coepti sint, coeptae sint, coepta sint... | |
| SUBJUNTIVE | |
| Plusquamperfecto | |
| coeptus essem, coepta essem, coeptum essem... coeptus esses, coepta esses, coeptum esses... coeptus esset, coepta esset, coeptum esset... coeptessēmus, coeptae essemus, coepta essemus... coeptessētis, coeptae essetis, coepta essetis... coepti essent, coeptae essent, coepta essent... | |
| POTENTIAL | |
| Presente | |
| coepĕrer coeperēris coeperētur coeperēmur coeperemĭni coeperentur | |
| POTENTIAL | |
| Pasado | |
| coeptus essem, coepta essem, coeptum essem... coeptus esses, coepta esses, coeptum esses... coeptus esset, coepta esset, coeptum esset... coeptessēmus, coeptae essemus, coepta essemus... coeptessētis, coeptae essetis, coepta essetis... coepti essent, coeptae essent, coepta essent... | |
| INFINITIVO | |
| Presente | |
| coepi | |
| INFINITIVO | |
| Pretérito perfecto | |
| coeptum esse, coeptam esse, coeptum esse, coeptos esse, coeptas esse, coepta esse... | |
| INFINITIVO | |
| Futuro | |
| coeptum iri | ir a |
| GERUNDIVO | |
| Masculino | el que debe |
| Singolare | Plurale |
| Nom.coepiendus Gen.coepiendi Dat.coepiendo Acc.coepiendum Voc.coepiende Abl.coepiendo | coepiendi coepiendorum coepiendis coepiendos coepiendi coepiendis |
| Feminina | |
| Nom.coepienda Gen.coepiendae Dat.coepiendae Acc.coepiendam Voc.coepienda Abl.coepienda | coepiendae coepiendarum coepiendis coepiendas coepiendae coepiendis |
| Neutro | |
| Nom.coepiendum Gen.coepiendi Dat.coepiendo Acc.coepiendum Voc.coepiendum Abl.coepiendo | coepienda coepiendorum coepiendis coepienda coepienda coepiendis |
| SUPINO | |
| coeptu | de |
| PARTICIPLE | significado |
| Pretérito perfecto | |
| Masculino | |
| Singolare | Plurale |
| Nom.coeptus Gen.coepti Dat.coepto Acc.coeptum Voc.coepte Abl.coepto | coepti coeptorum coeptis coeptos coepti coeptis |
| Feminina | |
| Nom.coepta Gen.coeptae Dat.coeptae Acc.coeptam Voc.coepta Abl.coepta | coeptae coeptarum coeptis coeptas coeptae coeptis |
| Neutro | |
| Nom.coeptum Gen.coepti Dat.coepto Acc.coeptum Voc.coeptum Abl.coepto | coepta coeptorum coeptis coepta coepta coeptis |
| - Conjugación completa di coepere Forma activa |